#114 Administratie

-


 Ik ben een groot liefhebber van koekjes. Niet eens zozeer van taarten. Vlaaien. Of gebakjes. Koekjes zijn voor mij onweerstaanbaar. De meest onweerstaanbare koekjes vind ik die van Verkade, de volkoren San Francisco's. Hier zie je nummer twee liggen op mijn niet-te-weerstaan-zodra-de-rol-open-is-lijst: koekjes met chocolade. Een collega had een aangebroken vrijwel hele rol laten liggen. Dat had ze niet moeten doen. Ik en mijn collega's gingen een voor een voor de bijl.

Ik nam er eerst een. Toen nog maar een mee naar de les. Toen ik weer terug kwam van de les was er nog maar een in de rol. Ze stond daar een beetje sneuïg op de tafel. Er waren vanmiddag geen collega's meer om die laatste op te eten. En mijn collega die de rol had meegenomen had joviaal gezegd dat we ze maar moesten opeten.

Ze had het over we. Maar ik ben ik. Dat is geen we.

Ik loop nog even naar de koffieautomaat. Wil graag mijn administratie nog bijwerken. En tja...er niemand die me tegenhoudt...

Dus nam ik gewoon die laatste...

Ik weet het ... dit is mijn superkracht. Koekjes in kruimels laten veranderen. Wikkels laten verdwijnen. Én ... mijn administratie doen op de donderdagmiddag 😇




Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

#76 Vooruit

-
Afbeelding
Vanochtend viel mijn oog op deze opa-beker. Nu ben ik geen opa. En ik heb al jaren geen opa meer. Mijn 'laatste' opa overleed in 1995. Ik weet niet of het de tijdgeest was maar wij gaven geen bekers 'mijn liefste opa' aan onze opa. Opa Wagenaar was een statige man met sigaar en een hoed. Vriendelijk dat zeker maar dat ik liefste opa tegen mijn opa zou zeggen was ondenkbaar.  Mijn ouders waren rond hun 40e toen ze begin jaren '70 vorige eeuw verhuisden van de Randstad naar het voor westerlingen, inclusief opa's, moeilijk bereikbare en tevens totaal onbekende hoge noorden van Oost-Groningen, de streek die men Oldambt noemt. Een streek met enorme boerderijen gebouwd in de tijd dat boeren zeer rijk waren en knechten zeer arm. De rest van de familie, waaronder opa Wagenaar, heeft denk ik nooit begrepen wat mijn ouders daar zochten.  Wat ze er vonden was een weids landschap en vrijheid om zonder op hun vingers te worden gekeken door wie dan ook te doen wat ze wilden d...
Meer lezen

Stil

-
Afbeelding
 Na de meivakantie zijn een paar nieuwe mokken in het mokkenstation beland. Dit is er een van. Het uiltje zit op een tak zonder bladeren. In een stille wereld. Is het eenzaam? Wil het graag bij andere uiltjes zijn? Of vindt ze het wel prima zo, in een prikkelarme omgeving met slechts twee kleuren, bruin en wit? Ik zet de mok even op de rand van het barretje, waarachter een aantal posters op de muur zijn geplakt. Posters van Poppodium Vera in Groningen. In 'mijn' studietijd was het ook een mensa, eetgelegenheid voor studenten. Sweet memories.  In de ruimte waar ik sta wordt een bijeenkomst gehouden voor en door studenten. Harde muziek, harde stemmen, alles is hard. Ik vind de sfeer niet prettig en pak mijn mok en loop weg. Niemand die het merkt. Ook mijn collega's niet. Ik weet het, ik heb geen rol, dus het maakt niet uit of ik er ben of niet, maar hoe kan het zo zijn dat ze onder deze omstandigheden (willen) werken? Sterker nog kúnnen werken... Ik denk terug aan mijn eigen ...
Meer lezen

Inkijk

-
Afbeelding
  Ojee, daar staat hij weer, die efficiënte HEMA-beker... trouwe lezers van deze blog zullen hem herkennen. Jawel het is weer zo'n dag, een efficiënte thuiswerkdag. Om precies te zijn, een nakijk- en feedbackdag. Via de verslagen van mijn studenten krijg ik inzicht in groot en klein dagelijks lief en leed waar ze mee te maken hebben.  Het verhaal over een mevrouw met MS, 34 jaar, opgenomen in een verpleeghuis tussen veelal oudere mensen met wie ze de aansluiting mist. Over een meisje van 16 met allerlei vraagstukken waardoor ze niet meer thuis woont en nauwelijks contact heeft met haar broertje van 11, die nog wel thuis woont bij haar vader. Het openbaar vervoer is een puzzel voor haar en moeder of andere familie is niet in beeld. Een student vertelt over een incident met een schaap dat een gebroken been oploopt waarna het dier moest worden ingeslapen. Het schaap was de lieveling van de cliënten van de dagbesteding.  Hoopvolle verhalen. Over een mevrouw met een angststoor...
Meer lezen